Όταν σβήνουν οι τίτλοι, οι μικρές πράξεις

είναι αυτές που μας κρατούν όρθιους

Του Daniel Mancuso Ο αντίκτυπος της ενδοοικογενειακής βίας δεν τελειώνει όταν σταματούν τα πρωτοσέλιδα. Για πολλές οικογένειες, τότε αρχίζει ο δύσκολος δρόμος της συνέχειας. Έχουν περάσει 12 χρόνια από τότε που δολοφονήθηκε η μητέρα μου, η Τερέζα. Ο χρόνος άλλαξε τον τρόπο που κουβαλώ τη θλίψη, αλλά δεν την εξαφάνισε. Στην αρχή με κατέκλυζε· τώρα υπάρχει πιο ήσυχα, στο παρασκήνιο, σε στιγμές, αναμνήσεις και απρόσμενα ερεθίσματα. Αυτό που με βοήθησε τότε δεν ήταν μια μεγάλη, καθοριστική πράξη. Ήταν κάτι μικρό και σταθερό. Δίπλα μας ζούσε μια Ελληνίδα γιαγιά — η δική μας «γιαγιά». Χωρίς να της το ζητήσουμε, άρχισε να μας φέρνει φαγητό, να μας ελέγχει, να φροντίζει διακριτικά να είμαστε καλά. Δεν υπήρχε επίδειξη, ούτε προσδοκία. Απλώς ήταν εκεί. Οι πράξεις της δεν άλλαξαν ό,τι είχε συμβεί. Όμως έκαναν την κάθε μέρα πιο υποφερτή. Μέσα στη θλίψη και το σοκ, η φροντίδα της μου θύμιζε ότι δεν ήμασταν μόνοι. Μου έδινε κάτι σταθερό να κρατηθώ, μια μικρή αίσθηση ελπίδας όταν όλα έμοιαζαν αβέβαια. Αυτή η εμπειρία διαμόρφωσε τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τη στήριξη. Η στήριξη δεν είναι πάντα τα σωστά λόγια. Μπορεί να είναι πρακτική, διακριτική ή απλώς παρουσία. Όμως, μετά τη βία, μπορεί να είναι αυτό που βοηθά κάποιον να κάνει το επόμενο βήμα. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να ζητάμε βοήθεια. Σε στιγμές κρίσης ή τραύματος, η επικοινωνία μοιάζει δύσκολη. Είναι εύκολο να σιωπήσεις ή να πιστέψεις ότι κανείς δεν θα καταλάβει. Κανείς όμως δεν πρέπει να αντιμετωπίζει τη βία, τη θλίψη ή τον φόβο μόνος. Δίπλα στη δύναμη της κοινότητας, υπάρχουν και οργανωμένες υπηρεσίες που προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια. Το Safe Steps παρέχει 24ωρη υποστήριξη σε ανθρώπους που βιώνουν ενδοοικογενειακή βία, βοηθώντας τους να βρουν ασφάλεια και να σχεδιάσουν τα επόμενα βήματα. Το 2026, 19 γυναίκες και έξι παιδιά στην Αυστραλία έχουν ήδη χάσει τη ζωή τους από τέτοια βία. Αυτοί οι αριθμοί δεν είναι απλοί στατιστικοί δείκτες· είναι ζωές που χάθηκαν και οικογένειες που άλλαξαν για πάντα. Η ενδοοικογενειακή βία έχει βαθιές και μακροχρόνιες συνέπειες, επηρεάζοντας όχι μόνο τα άμεσα θύματα αλλά και ολόκληρες κοινότητες. Η φροντίδα της γιαγιάς έμεινε μέσα μου. Έγινε η βάση για την πρωτοβουλία «Yiayia Next Door», που στηρίζεται στην ιδέα ότι οι μικρές πράξεις καλοσύνης έχουν δύναμη. Οι υπηρεσίες έχουν σημασία. Η κοινότητα έχει σημασία. Το να ζητάς βοήθεια έχει σημασία. Η κακοποίηση απομονώνει. Η στήριξη επανασυνδέει. Υπενθυμίζει στους ανθρώπους ότι δεν είναι αόρατοι και τους βοηθά να προχωρήσουν. Αν περνάς κάτι παρόμοιο, δεν είσαι μόνος. Υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται και υπηρεσίες που μπορούν να βοηθήσουν. Και το να κάνεις το πρώτο βήμα — όσο δύσκολο κι αν φαίνεται — μπορεί να είναι η αρχή για ασφάλεια και ελπίδα.

Παροικιακό Βήμα Adelaide, South Australia