Συνάντηση με τον Εργατικό βουλευτή Τομ Κουτσαντώνη είχε πριν λίγες ημέρες το Παροικιακό Βήμα, με τον οποίο είχαμε μια φιλική συζήτηση σε σχέση με τις δημόσιες δηλώσεις του για "ένωση" της Ελληνικής Κοινότητας Αδελαΐδας με την Αρχιεπισκοπή.

Κατ΄αρχήν ο Π. Ππύρος του Παροικιακού Βήματος, είπε στον κ. Κουτσαντώνη ότι αναγνωρίζει την ειλικρίνεια στις προθέσεις του, αλλά του ζήτησε να εξηγήσει πως κατά τη γνώμη του μπορεί να επέλθει μια τέτοια "ένωση που θα τερματίσει το "ανάθεμα του διχασμού", σύμφωνα με έκφραση που χρησιμοποίησε ο βουλευτής.

"Τώρα που απεβίωσε ο αρχιεπίσκοπος Στυλιανός, πιστεύω ότι ανοίγεται μια ευκαιρία. Είναι τόσο απλό όσο μια χειραψία", είπε.

"Πιστεύω ότι η Κοινότητα μπορεί να διατηρήσει την ανεξαρτησία της και την περιουσία της. Μια συμφωνία ανάμεσα στα δυο μέρη πρέπει να τα διασφαλίζει αυτά τα πράγματα", είπε.

"Μπορούν αυτά τα πράγματα να φτιαχτούν μέσω του καταστατικού και να διασφαλιστεί ότι ο ιερέας δεν θα μπορεί να επεμβαίνει στα κοινοτικά", είπε και πρόσθεσε ότι "απ’ ότι γνωρίζω η Αρχιεπισκοπή δεν θέλει να πάρει τα περιουσιακά στοιχεία της Κοινότητας".

Ο κ. Κουτσαντώνης εξέφρασε επίσης την άποψη ότι με την παραχώρηση του εκκλησιαστικού τομέα στην "μια αγία και αποστολική εκκλησία με την παράδοση των 2000 χρόνων" όπως είπε, η Κοινότητα θα μπορέσει να ασχοληθεί με την παροχή άλλων υπηρεσιών στο κοινό.

"Ως Ελληνες θα είμαστε μια μεγαλύτερη πολιτική δύναμη και θα έχουμε μεγαλύτερη επιρροή σε ότι θέλουμε να κάνουμε", είπε.

Αυτή είναι η σκέψη μου, είπε. "Αν μπορέσει και γίνει, καλώς έχει".

Ο ομογενής βουλευ-τής παραδέχθηκε ωστό-σο ότι δεν έχει διατε-λέσει μέλος κοινοτικής ή ενοριακής επιτροπής και συνεπώς δεν έχει προσωπική πείρα από προβλήματα που ανα-δύονται στην καθημερινή ζωή των οργανισμών αυτών, ιδιαίτερα σε ότι έχει σχέση με τον κλήρο.

Ο Παναγιώτης Ππύ-ρος έθεσε υπόψη του κ. Κουτσαντώνη, μια σειρά ντοκουμέντα που δείχνουν ποια είναι η τακτική που η Αρχιεπισκοπή διαχρονικά ακολουθεί από την ίδρυσή της τη δεκαετία του ‘60 μέχρι σήμερα.

Το πρώτο ντοκουμέντο είναι ένα καταστατικό Κοινότητας της Νότιας Αυστραλίας που ανήκει στην Αρχιεπισκοπή και το οποίο ανάμεσα σε άλλα αναφέρει:

* Ο οργανισμός θα συμμετέχει στις κληρικολαϊκές συνελεύσεις και θα εφαρμόζει τις αποφάσεις της. Επίσης πρέπει να ασπάζεται τις διοικητικές αποφάσεις και ψηφίσματα που εγκρίνουν οι σύνοδοι και τα συνέδρια της Αρχιεπισκοπής.

* Ο ιερέας διορίζεται από την Αρχιεπισκοπή, ο διορισμός είναι μόνιμος και πληρώνεται από το Διοικητικό Συμβούλιο. Οποια διαφορά προκύψει ανάμεσα στον ιερέα και το Δ.Σ. αναφέρεται στην Αρχιεπισκοπή της οποίας η κρίση και απόφαση είναι τελεσίδικη.

* Μόλις είναι έτοιμη η ετήσια οικονομική αναφορά (έσοδα - έξοδα) ένα αντίτυπο πρέπει να πηγαίνει στην Αρχιεπισκοπή το συντομώτερο. Η Κοινότητα θα πληρώνει στην Αρχιεπισκοπή την ετήσια εισφορά που αποφασίζει η κληρικολαϊκή.

* Η ανακύρηξη του νέου Δ.Σ. θα γίνεται με ορκωμοσία από τον ιερέα, εφόσον τα εκλογικά αποτελέσματα θα έχουν παραληφθεί και επιβεβαιωθεί από την Αρχιεπισκοπή.

* Αν υπάρχει οποιαδήποτε διχογνωμία σχετικά με την ερμηνεία του καταστατικού, το θέμα παραπέμπεται στην Αρχιεπισκοπή της οποίας η ερμηνεία και απόφαση είναι τελεσίδικη.

Το δεύτερο ντοκουμέντο που θέσαμε ενώπιον του κ. Κουτσαντώνη, είναι η "Ποιμαντική Αναφορά" του απελθόντος αρχιεπισκόπου Στυλιανού στην Ζ’ Κληρικολαϊκή Συνέλευση Σύδνεϋ 1993, στην οποία τόνιζε με έμφαση ότι: ..."είναι εκτεθειμένες στα χέρια του κάθε τυχάρπαστου και τυχοδιώκτου που ασχολείται με τη διοίκηση, οι ενορίες κοινότητες όταν οι τίτλοι εκκλησιών και άλλων ιδρυμάτων δεν είναι ασφαλισμένοι στο Πρόπερτι Τραστ της Αρχιεπισκοπής".

Το τρίτο ντοκουμέντο, είναι ένα δημοσίευμα του Νέου Κόσμου (Ιούνιος 2016) και του Π. Βήματος, σύμφωνα με το οποίο οι πιστοί ενορίτες της Μιλτζούρας παρέδωσαν όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία (εκκλησία, κοινοτικό χωλ και σπίτι) στο Πρόπερτι Τραστ της Αρχιεπισκοπής, για να τους στείλει ιερέα, τον οποίο στη συνέχεια θα πληρώνουν οι ντόπιοι (με το μισθό που ορίζει η Αρχιεπισκοπή) αλλά με χρήματα που είναι υποχρεωμένοι να μαζεύουν οι ίδιοι.

Παραδώσαμε τα πιο πάνω ντοκουμέντα στον κ. Κουτσαντώνη με την παράκληση να τα κρατήσει και να τα μελετήσει σε βάθος. Με μια πρώτη ματιά όμως είπε, προς τιμήν του, ότι αυτά τα πράγματα είναι απαράδεκτα.

"Τέτοια έγγραφα ούτε εγώ δεν θα τα δεχόμουνα. Η Κοινότητα να μην δεχτεί τέτοιους όρους", είπε ο Ελληνας βουλευτής. "Ας κάνει κάτι παρόμοιο με τη συμφωνία που έκανε η Κοινότητα του Σύδνεϋ".

"Είμαι πρόθυμος να προτείνω νομοσχέδιο στη Βουλή που να απαγορεύει την μεταβίβαση κοινοτικών περιουσιών στην Αρχιεπισκοπή", είπε.

Ομως, σε ερώτηση τι θα γίνει με το υπάρχον καθεστώς στις ενορίες κοινότητες που υπόκεινται σε καταστατικά όπως αυτό που του θέσαμε υπόψη, "εκεί, ο λόγος ανήκει στα μέλη τους", είπε ο κ. Κουτσαντώνης.

Το Π. Βήμα όμως πιστεύει, ότι εκεί είναι που χρειάζεται η παρέμβαση της Πολιτείας. Διότι τα κακώς κείμενα πρέπει να διορθώνονται.

Παράλληλα, φρονούμε ότι το "ανάθεμα" δεν λύνεται απλά και μόνο με το θάνατο ένός ατόμου (π.χ.του απελθόντος αρχιεπισκόπου). Διότι η εκκλησία, έχει ιστορία 2000 χρόνων και η φιλοσοφία της είναι μια και δεν αλλάζει - είτε αφορά λιμάνι, είτε πόλη είτε... ποτάμι.

Οπως δεν θα αλλάξει ούτε και σε σχέση με την Κοινότητα Σύδνευ. Αλλωστε, όπως μας λένε καλά πληροφορημένες πηγές η εκεί συμφωνία είναι καιρός τώρα που "μπάζει νερά"...

Το κυριότερο όμως που πρέπει να μάθουμε, η ελευθερία στην πίστη δεν είναι ούτε ‘διχασμός’ ούτε ‘ανάθεμα’. Είναι η ευλογία του πολυπολιτισμού, της διαφορετικότητας και της πολυφωνίας.