Renmark Paringa Council

Ραδιοφωνικο ιδρυμα Κυπρου

Ελληνικη Ραδιοφωνια τηλεοραση

ANAKOINΩΣH ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΘΕΣΜΟΥ

Για τις εξελίξεις στην Ελληνική Κοινότητα Σύδνεϋ

20 Ιουνίου 2011

Αγαπητά μέλη της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας, αγαπητοί συμπάροικοι,

Συγκεντρωθήκαμε πριν λίγες μέρες πολλά παλιά αλλά και νέα δραστήρια μέλη της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας Σίδνεϋ και ΝΝΟ και αποφασίσαμε να ξανασυγκροτήσουμε την Επιτροπή Κοινοτικού Θεσμού για να  υπερασπίσουμε και πάλι τον Κοινοτικό Θεσμό που αυτές τις μέρες βρίσκεται υπό διωγμό με την υπογραφή του Μνημονίου Συνεννόησης ανάμεσα στην Κοινότητα και την Αρχιεπισκοπή.

Κατά τη γνώμη της Επιτροπής Κοινοτικού Θεσμού η Γενική Συνέλευση των μελών της Κοινότητας θα πρέπει να απορρίψει το «Μνημόνιο» και τις προτεινόμενες αλλαγές στο Καταστατικό γιατί οδηγούν την Κοινότητα  σε επικίνδυνους δρόμους. Αν η Αρχιεπισκοπή ήθελε μια έντιμη συμφωνία με την Κοινότητα, που γι’ αυτήν δεν υπάρχει καμία αντίρρηση,  αυτό υπήρχε τρόπος να επιτευχθεί χωρίς το δεσμευτικό και απαράδεκτο «Μνημόνιο». Συμφωνία με την Αρχιεπισκοπή δεν μπορεί να επέλθει με αυτό το «Μνημόνιο». Υπάρχουν άλλοι τρόποι που πρέπει στα σοβαρά να εξετάσει η Γενική Συνέλευση και να διαπραγματευτεί με την Αρχιεπισκοπή για παροχή ιερέων στις κοινοτικές εκκλησίες, χωρίς αλλαγές του Καταστατικού και χωρίς Μνημόνια και καταπιεστικούς όρους.

Καλούμε όλα τα μέλη της Κοινότητας να προσέλθουν στη Γενική Συνέλευση στις 3 Ιούλη στην αίθουσα της Κοινότητας και να καταψηφίσουν το «Μνημόνιο» και τις αλλαγές του Καταστατικού και ν’ ανοίξουν με την υπεύθυνη αυτή στάση τους το δρόμο για μια διαφορετική έντιμη συμφωνία με την Αρχιεπισκοπή.                 

Το Μνημόνιο αυτό που το ΔΣ της Κοινότητας καλεί τα μέλη να εγκρίνουν σε Γενική Συνέλευση στις 3 Ιούλη 2011, αποτελεί ένα απαράδεκτο κείμενο  που σ’ αυτό η Αρχιεπισκοπή απαιτεί και τα παίρνει όλα χωρίς να δίνει τίποτα. Είναι τόσο μονομερές και δυσβάστακτο που από μόνο του ακυρώνει τον ιστορικό ρόλο της Κοινότητας και τους πολύχρονους αγώνες των μελών για τη διατήρηση της ανεξαρτησίας του οργανισμού. Ανεξαρτησίας που εκφράστηκε, τα τελευταία τουλάχιστο 50 χρόνια, με την πρωτοποριακή, δημοκρατική του δράση υπέρ των δικαιωμάτων της παροικίας, των αγώνων για την ειρήνη, τον πολυπολιτισμό, τα δικαιώματα των καταπιεσμένων, όπου γης και την κοινωνική πρόοδο.

Με το «Μνημόνιο» επιχειρείται σε πρώτη φάση η υπαγωγή των εκκλησιών της Κοινότητας στη δικαιοδοσία της Αρχιεπισκοπής. Για να γίνει όμως αυτό η Αρχιεπισκοπή απαιτεί αλλαγή των άρθρων του Καταστατικού της Κοινότητας και επίσης απαιτεί από τη Γενική Συνέλευση να εγκρίνει τέτοιους δεσμευτικούς για την Κοινότητα όρους, που στην ουσία αλλοιώνουν το χαρακτήρα της Κοινότητας και σε κάποιο βάθος χρόνου επιφέρουν την πλήρη υποταγή της στην Αρχιεπισκοπή. Πριν να αναφερθούμε σε μερικούς από αυτούς τους καταπιεστικούς όρους, πρέπει να τονίσουμε εδώ ότι με το «Μνημόνιο» η Κοινότητα αλλάζει εκκλησιαστική αρχή, θέτει τις εκκλησίες της σε εκκλησιαστική δικαιοδοσία διαφορετική από αυτή που ισχύει σήμερα. Σύμφωνα όμως με το Καταστατικό της Κοινότητας εκκλησιαστική αλλαγή μπορεί να γίνει μόνο με ειδική απόφαση Γενικής Συνέλευσης που απαιτεί 75% πλειοψηφία. Το ΔΣ όμως επιχειρεί να το εγκρίνει με απλή πλειοψηφία, πράγμα που εμείς θεωρούμε αντικαταστατικό και παράνομο.

Μερικοί από τους πιο καταπιεστικούς όρους που περιέχει το «Μνημόνιο» είναι η απαίτηση της Αρχιεπισκοπής για αλλαγή άρθρων του Καταστατικού. Αν εγκριθούν αυτές οι αλλαγές η Κοινότητα δεν θα έχει το δικαίωμα στο μέλλον, ότι κι αν συμβεί να αλλάξει εκκλησιαστική αρχή, χωρίς προηγούμενα να μπει στη διαδικασία αλλαγής ξανά του Καταστατικού, και θα είναι υποχρεωμένη σε οποιαδήποτε διαφωνία ανάμεσα στην Κοινότητα και την Αρχιεπισκοπή για θέματα των εκκλησιών της Κοινότητας να αποδέχεται την απόφαση του Αρχιεπισκόπου. Προσφέροντας μ’ αυτό τον τρόπο το εκκλησιαστικό μονοπώλιο στην Αρχιεπισκοπή συμβάλλει στην παντοδυναμία της με ό,τι αυτό συνεπάγεται για ολόκληρη την παροικία στα χρόνια που έρχονται. Είναι γνωστές οι καταστάσεις που δημιουργήθηκαν στον ελληνισμό άλλων χωρών όπου επικράτησε πλήρως το ενοριακό σύστημα της Αρχιεπισκοπής.

Παρόλο που το «Μνημόνιο» ισχυρίζεται ότι η Αρχιεπισκοπή δεν επεμβαίνει στα οικονομικά και διοικητικά πράγματα της Κοινότητας, στην ουσία με τους δεσμευτικούς όρους που επιβάλλει στα οικονομικά των εκκλησιών, όπως έρανοι για τη Θεολογική Σχολή της Αρχιεπισκοπής, το Πατριαρχείο και άλλους σκοπούς που θα καθορίζει ο Αρχιεπίσκοπος αλλά κυρίως με το ποσοστό επί των ακαθάριστων εισπράξεων των εκκλησιών, που δεν καθορίζεται πόσο θα είναι, δημιουργεί σοβαρό οικονομικό πρόβλημα για την Κοινότητα. Σοβαρότερο ακόμα είναι το γεγονός ότι η Κοινότητα είναι υποχρεωμένη να δέχεται τις αποφάσεις της Κληρικολαϊκής, χωρίς να συμμετέχει, ή θα κληθεί να συμμετέχει και θα μετατραπεί και επίσημα σε ενορία της Αρχιεπισκοπής. Σε περίπτωση που διαλυθεί η Κοινότητα, το «Μνημόνιο» καθορίζει όπως οι εκκλησίες της μεταβιβαστούν στο Τράστ της Αρχιεπισκοπής, ακυρώνοντας έτσι άρθρο του Καταστατικού που ισχύει σήμερα και που καθορίζει όπως η Γενική Συνέλευση των μελών αποφασίσει σε ποια κοινωφελή ιδρύματα, όπως νοσοκομεία, Πανεπιστήμια (στις έδρες Νεοελληνικών) κ.α.,θα διατεθεί όλη η περιουσία της Κοινότητας. 

Η Αρχιεπισκοπή επίσης απαιτεί όπως η Κοινότητα δεν οργανώνει το ετήσιο Ελληνικό Φεστιβάλ στη διάρκεια της Σαρακοστής που ο κόσμος νηστεύει. Έτσι η Κοινότητα είναι υποχρεωμένη να καθορίζει τον χρόνο διεξαγωγής των δραστηριοτήτων της με βάση τις θελήσεις της Αρχιεπισκοπής.

Η άλλη απαίτηση της Αρχιεπισκοπής είναι η μη συμμετοχή της Κοινότητας στην Ομοσπονδία Ελληνικών Ορθοδόξων Κοινοτήτων Αυστραλίας. Γιατί αυτό ουσιαστικά σημαίνει ο όρος 10 του «Μνημονίου». Αφού δεν υπάρχει καμία συνεδρίαση της Ομοσπονδίας που να μην συζητείται εκκλησιαστικό θέμα, αποκλείεται στην ουσία η συμμετοχή της Κοινότητας στην Ομοσπονδία, προς δόξα προφανώς του ενοριακού συστήματος στο οποίο πιστεύει η Αρχιεπισκοπή και που σκοπός της είναι να πιέσει την Κοινότητα όχι μόνο να φύγει από την Ομοσπονδία, που για τη δημιουργία της πρωτοστάτησε η Κοινότητα Σίδνεϋ, αλλά να ενταχθεί τελικά στο ενοριακό σύστημα.

Η Αρχιεπισκοπή στην ουσία δεν δεσμεύεται για τίποτα. Ούτε για την μόνιμη παροχή ιερέων στις Κοινοτικές εκκλησίες, ούτε για την αναγνώριση των ιερέων της Κοινότητας, ούτε για την αναγνώριση των μυστηρίων. Για τακτοποίηση των μυστηρίων αναφέρει, πράγμα που γίνεται και σήμερα χωρίς το «Μνημόνιο».

Επειδή η σοβαρότητα όλων των συμφωνιών καθορίζεται όχι μόνο από αυτά που αναφέρουν αλλά και από αυτά που δεν αναφέρουν είναι πολύ χρήσιμο για τα μέλη να διαρωτηθούν ως που θα φτάσει ο βαθμός παρέμβασης της Αρχιεπισκοπής στα πράγματα της Κοινότητας μετά την κατοχύρωση της παντοδυναμίας της. Υπάρχουν ζωντανά παραδείγματα τέτοιων παρεμβάσεων σε Κοινότητες που επέστρεψαν στη δικαιοδοσία της Αρχιεπισκοπής.

The Cyprus
 News Agency


Lapithos